Analık halinin Türk sosyal güvenlik hukuku bakımından sonuçları

Küçük Resim Yok

Tarih

2016

Dergi Başlığı

Dergi ISSN

Cilt Başlığı

Yayıncı

İstanbul Kültür Üniversitesi Hukuk Fakültesi

Erişim Hakkı

CC0 1.0 Universal
info:eu-repo/semantics/openAccess

Araştırma projeleri

Organizasyon Birimleri

Dergi sayısı

Özet

Gebelik, doğum ve lohusalık dönemlerini kapsayan analık hali, kadın işçilerin belli sürelerle çalışma hayatından yoksun kalmasına yol açmakta, bu itibarla bir taraftan gelirlerinde azalmaya, diğer taraftan uzun vadeli sigorta kollarının koşullarının oluşturulmasında olumsuzluklara neden olmaktadır. Ayrıca, bebek ve doğum nedeniyle artan sağlık harcamaları, gerek analık halindeki sigortalı kadın gerekse sigortalı olmayan kadının sigortalı eşi bakımından sosyal bir risk oluşturmaktadır. Bu nedenle analık halindeki kadın işçinin sosyal güvenlik hukuku bakımından özel olarak korunması gerekmektedir. Hukukumuzda da analık durumu bir sosyal sigorta riski olarak kabul edilmiş ve buna bağlı olarak analık sigortası adı altında bir takım gelir yardımları öngörülmüş, ayrıca genel sağlık sigortası kapsamında bazı sağlık yardımları düzenlenmiştir. Diğer taraftan analık hali nedeniyle çalışma hayatından uzak kalan ve bu dönem içerisinde adına prim ödemesi yapılmayan sigortalı kadına, söz konusu dönemlerin primlerini sonradan ödemesi koşuluyla doğum borçlanması yapma hakkı tanınmıştır. Bunlara ek olarak 2016 yılında getirilen yeni bir yasal düze nlemeyle, kadın işçilere belli bir süre yarı zamanlı çalışma hakkı tanınmış ve bu süre içinde işsizlik sigortası fonundan yarı çalışma ödeneği ödeneceği hükme bağlanmıştır. Çalışmamızda sosyal güvenlik hukukumuzda analık haline bağlanmış olan anılan sonuçların incelenmesi amaçlanmıştır.

Açıklama

Anahtar Kelimeler

Sosyal güvenlik, Annelik durumu, Hamilelik dönemi, Social security, Maternity, Period of pregnancy

Kaynak

İstanbul Kültür Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

15

Sayı

1.Oca

Künye

Baskan, Ş. E. (2016). Analık halinin Türk sosyal güvenlik hukuku bakımından sonuçları. İstanbul Kültür Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 15(1-1), s. 687-719.