8 - 11 yaşındaki parçalanmış ve tam aile çocuklarının anne - babalarının kabul ve reddetme davranışını algılayışı / Perception in 8-11 years old children from divided and complete families of their parents accepting and rejecting behaviours

Araştırma projeleri

Organizasyon Birimleri

Dergi sayısı

Özet

Rohner (1976, 1988) tarafından ortaya atılmış olan Ebeveyn Kabul-Red Kuramı üzerine temellendirilmiş olan bu çalışmada, parçalanmış ve tam aile, sağlıklı-sağlıksız aile, ebeveyn kabul-reddinin, ülkemizdeki ilköğretim çağı çocuklarının algılayışı incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi, anne-babası evli (tam aile) 50 çocuk ile anne-babası boşanmış (parçalanmış aile) 50 çocuk ve bu çocukların ebeveynleri (anne-baba) 200 kişi olmak üzere toplam 300 kişiden oluşmuştur. Araştırmada ebeveyn kabul-reddi, Ebeveyn Kabul-Red Ölçeği (EKRÖ) ve çocukların stres alam; Khan Stres Alanı Ölçeği uygulanarak değerlendirilmiştir. Araştırmada, çocukların algılayışı açısından, anne-baba kabul reddi İle anne-baba arasındaki çatışmanın, anne-babanın evli ya da boşanmış olmasından daha önemli olduğu bulunmuştur. Araştırmadan elde edilen verilere göre, çatışmalı evliliklerdeki çocuklar, annebabası anlaşarak boşanmış çocuklara göre, hem daha fazla ebeveyn reddi algılamakta, hem de psikolojik açıdan daha fazla yıpranmaktadır. Anne-baba arasındaki çatışma, hem annelerin hem de babaların çocuklarına karşı daha reddedici davranmalarına yol açmaktadır. Çalışmadan elde edilen önemli bir bulgu da, evli ailelerde babaların çocuğun kabul ve red davranışını algılayışı üzerinde en az anneler kadar etkili olduğu; ancak, boşanma sonrasında babaların çocukları üzerindeki genel etkisinin oldukça azaldığı ve çocuğun yasanıma annenin daha fazla damga vurduğudur. Bu çalışma, çocukların ruhsal gelişimi için en ideal ortamın anne-baba arasında çatışmanın olmadığı evlilikler olduğunu; bunun dışındaki tüm durumlarda (çatışmalı evlilik, çatışmasız veya çatışmalı boşanma) çocukların psikolojik açıdan örselendiğini ortaya koymuştur.
in thİs work, based on parent acception-rejection theory which is suggested by Rohner (1976, 1988), divided family and undivided family, healty-unhealty family, perception of children in parent acception-rejection are examined. Example group of research consists of 50 children whose parents are married (undivided family), 50 children whose parents are divorced (divided family) and 200 of their parents (total of 300 people). in this research, Parent Acception-Rejection scale and the depression level of children are evaluated by performing. in this research, it is discovered that, in terms of children's perception, clash between mother father acception of rejection and mother-father is more important than if the parents are married or divorced. According to the datas obtained from the research, in marriage with clashes children percept more parent rejection and they are more psychologically frayed than other children whose parents reach an agreement before they got divorced. Clash between father and mother cause both of them to treat their children in more rejective way. Another important evidence obtained from research is, İn married families, the father is as effective as the mother on perception of children in acception and rejection act, on the other hand (however), after a divorce, general effect of father decrease sharply and mother has a majör effect on child's life. This work states that the most ideal environment for children's psychological evolution is marriages without clashes within parents. Besides the ali circumstances as clashed marriage, clashed and unclashed divorce, also stated a child's roughly handling way according to the physchology.

Açıklama

Anahtar Kelimeler

Kaynak

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

Sayı

Künye

Candan, G. (2006) 8 - 11 yaşındaki parçalanmış ve tam aile çocuklarının anne - babalarının kabul ve reddetme davranışını algılayışı / Perception in 8-11 years old children from divided and complete families of their parents accepting and rejecting behaviours (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.