Physical therapy program for athletes footballers with injury the cruciate ligament

dc.contributor.authorSyzonenko, I.
dc.contributor.authorSitnik, O.
dc.date.accessioned2024-07-12T21:22:00Z
dc.date.available2024-07-12T21:22:00Z
dc.date.issued2019en_US
dc.departmentMaltepe Üniversitesi, Rektörlüken_US
dc.description.abstractIntroduction: Considering the complexity of the anatomical structure and biomechanics, knee joint among all joints is damaged most often and has a tendency to a significant risk of posttraumatic complications. Injury the knee joint occupies the first place among injuries of the locomotor apparatus and make up from 50 to 75% of all injuries in the area of the knee joint, and damage to the anterior cruciate ligament is 33-92% of injury to the knee joint. The most dangerous in terms of injury to the anterior cruciate ligament are sports such as gymnastics 4.9%, basketball 4.9%, lacrosse 4.3%, football 3.7% of all injuries. Uncompensated injury to the anterior cruciate ligament in the future leads to the progression of instability in the knee joint with the involvement of other previously unaffected ligaments and the development of joint dysfunction. Materials and Methods: 10 athletes-footballers with injury the cruciate ligament were involved in the study. To assess the patient’s condition and the result of its recovery were used: Tampa Scale of Kinesiophobia-11 (TSK11), is used to estimate a patient’s fear of movement and reinjury giving; questionnaire Anterior Cruciate Ligament-Return to Sport After Reinjury (ACLRSI), This 12-item scale measures three specific psychological constructs—emotions, confidence in performance and risk appraisal; Modified Star Excursion Balance Test and Hop Tests. In order to prevent the occurrence of contractures and repeated injuries, a phased rehabilitation was carried out, which included massage, kinesitherapy, mechanotherapy, hydrotherapy, laser therapy and balneotherapy. Results: Restoration of the amplitude of movements in the knee was faster than with conservative treatment. The athletes-footballers were afraid of moving and re-injuries to the impact of the program and were unable to complete the Star Excursion Balance tests and the hops tests. After the influence of the physiotherapy program, fear disappeared and the emotional state increased and athletes were able to perform the relevant tests at a high level. Discussion: As a result of the phased and clear implementation of the program of physical therapy, patients managed to return to their sports life quickly and while preventing new injuries.en_US
dc.description.abstractGiriş: Dış eklem anatomisi ve biyomekaniğinin karmaşıklığı göz önüne alındığında, tüm eklemler içinde en çok hasar alan ve posttravmatik komplikasyon riski yüksek bir eklemdir. Lokomotor sistem yaralanmalarının birinci sırasında diz eklemi bulunmaktadır. Tüm yaralanmaların %50-75’i diz yaralanması ve %33-%92’si diz eklemi ön çapraz bağ yaralanmalarıdır. Ön çapraz bağ yaralanmaları açısından en riskli spor dalları %4,9 jimnastik, %4,9 basketbol, %4,3 lakros ve %3,7 ile futboldur. İyi onarılmamış ön çapraz bağ yaralanmaları, ilerleyen zamanda önceden yaralanmamış diğer bağların etkilenmesi sonucu diz eklemi instebilitesine ve eklem disfonksiyonuna yol açmaktadır. Materyal ve Metodlar: Çalışmaya ön çapraz bağ yaralanması olan 10 atlet-futbolcu katıldı. Hastaların durumu ve derlenmeleri Tampo Kinesiophobia 11 Skalası 11 (TSK-11) ile değerlendirildi. Hastanın hareket ve tekrar sakatlanma korkusu, 12 başlıklı, 3 psikolojik değerin(duygu, performans güveni ve risk değerlendirilmesi) incelendiği bir anket ile(ön çapraz bağ yaralanması sonrası spora dönüş) ve Modifiye Yürüme Balans Testine ve HOP testi ile değerlendirildi. Konjüktür oluşumunu ve tetikleyen yaralanmayı önlemek için, masaj, kinesioterapi, mekanoterapi, hidroterapi, lazer tedavisi ve balneoterapiyi içeren bir rehabilitasyon programı uygulandı. Sonuçlar: Konservatif tedaviye göre diz hareketlerinin geri kazanım büyüklüğü daha hızlıydı. Atlet-futbolcular hareket etme ve tekrar sakatlanma korkusu nedeniyle Modifiye Yürüme Balans Testi ve HOP testini tamamlayamadılar. Fizik tedavi programı sonrası korku kayboldu, duygu durum seviyesi arttı ve atletler testleri üst seviyede yaptılar. Tartışma: Planlanmış ve temiz bir fizik tedavi programı ile hastalar tekrar sakatlanmadan spor hayatlarına erken döndüler.en_US
dc.identifier.citationSyzonenko, I. ve Sitnik, O. (2019). Physical therapy program for athletes footballers with injury the cruciate ligament / Ön çapraz bağ yaralanması olan atlet ve futbolcularda fizik ve tedavi programı. Maltepe Üniversitesi Uluslararası Öğrenci Kongresi. s. 64-65.en_US
dc.identifier.endpage65en_US
dc.identifier.isbn978-605-2124-26-0
dc.identifier.startpage64en_US
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/20.500.12415/5359
dc.language.isoenen_US
dc.publisherMaltepe Üniversitesien_US
dc.relation.ispartofMaltepe Üniversitesi Uluslararası Öğrenci Kongresien_US
dc.relation.publicationcategoryUluslararası Konferans Öğesien_US
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccessen_US
dc.snmzKY08392
dc.subjectAnterior Cruciate Ligamenten_US
dc.subjectKneeen_US
dc.subjectPhysical Therapy Modalitiesen_US
dc.subjectÖn Çapraz Bağen_US
dc.subjectDizen_US
dc.subjectFizik Tedavi Modaliteleren_US
dc.titlePhysical therapy program for athletes footballers with injury the cruciate ligamenten_US
dc.title.alternativeÖn çapraz bağ yaralanması olan atlet ve futbolcularda fizik ve tedavi programıen_US
dc.typeConference Object
dspace.entity.typePublication

Dosyalar