Okul öncesi öğretmenlerinin Covid-19 salgın döneminde dijital çağ bağlamında çocukluk yaşantılarına ilişkin görüşleri
Yükleniyor...
Tarih
2022
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Maltepe Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
Bu araştırmanın genel amacı, Covid-19 salgın döneminde, İstanbul ilinde özel ve devlet okullarında görev yapan okulöncesi öğretmenlerinin dijital çağ bağlamında çocukluk yaşantılarına ilişkin görüşlerini incelemek ve değerlendirmektir. Bu araştırma nitel araştırma desenlerinden biri olan fenomenoloji (olgubilim) araştırma deseni ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu İstanbul ili Milli Eğitim Bakanlığına bağlı özel ve devlet okul öncesi eğitim kurumlarında görev yapan 18 okul öncesi öğretmeni oluşturmuştur. Araştırmada yarı yapılandırılmış görüşme formu veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Araştırma Covid-19 salgın döneminde 2021 yılı bahar aylarında gerçekleştirilmiş olup, öğretmenler ile görüşmeler çevrimiçi yapılmıştır. Elde edilen veriler nitel içerik analizi yöntemlerinden yorumlayıcı fenomenolojik analiz ile analiz edilmiştir. Araştırmanın sonucunda öğretmenlerin çocukluk yaşantılarına ilişkin görüşlerinin kendi çocukluk yaşantıları üzerinden şekillendiği belirlenmiştir. Öğretmenlerin geçmişe ilişkin çocukluk yaşantısının toplumun içerisinde aktif, kendi hayatının etkin aktörü, özgür, yaparak yaşayarak öğrenen, sosyal hayatın katılımcısı ve çevresi ile ilgili olduğu yönündedir. Öğretmenler, kendi anıları ile idealize ettikleri çocukluk yaşantısının aksine günümüzde çocukluk yaşantısını kısıtlanmış, bireysel, dijital alanda sosyalleşen ve oyun oynamayı tercih eden olarak değerlendirdikleri görülmüştür. Öğretmenlerin dijital çağda çocukluk yaşantısının daha bireysel, sabırsız, doyumsuz, yaratıcılığı az ve özgüveni gelişmemiş olduğu yönündedir. Yine öğretmenlere göre hızlı düşünme becerileri gelişmiş, teknolojiyi iyi kullanan, kendi kendine öğrenebilen bireyler olduğu yönündedir. Öğretmenlerin Covid-19 salgın döneminde çocukluk yaşantısını sosyal izolasyona zorunlu kalan, gittikçe yalnızlaşan olarak değerlendirdikleri ortaya çıkmaktadır.
The main aim of this study is to observe and evaluate the opinions of preschool teachers who are occupied in private and governmental institutions in Istanbul district about childhood experiences in the context of digitalization. This research was conducted with the qualitative research methodology. The study group consisted of 18 preschool teachers in public and private schools. Semi-structured online interviews were conducted for collecting data. Data were analyzed by interpretive phenomenological analysis which is a qualitative content analysis method. In conclusion of this research, it is understood that teachers’ understanding of children and childhood is based on their own childhood experiences. The impressions of the teachers about the childhood life of the past are that the children were active in the society, played an active role in their own lives, were free, learned by doing, participated in social life, and were interested in their surroundings. In contrast to the teachers’ idealized child figure, which is influenced by their own childhood memories, they consider today's children to be individuals who are captivated, introverted, digitally socialized, and participants of a digital playground. It is witnessed that in this digital era the teachers perceive children to be more introverted, impatient, unstable, less creative, and more insecure. Again, according to the teachers, children are individuals who have developed quick-thinking skills, are self-taught, and have a good comprehension of technology. It is concluded that, in the Covid-19 pandemic era, teachers perceive children as individuals who are forced into social isolation and who are lonelier.
The main aim of this study is to observe and evaluate the opinions of preschool teachers who are occupied in private and governmental institutions in Istanbul district about childhood experiences in the context of digitalization. This research was conducted with the qualitative research methodology. The study group consisted of 18 preschool teachers in public and private schools. Semi-structured online interviews were conducted for collecting data. Data were analyzed by interpretive phenomenological analysis which is a qualitative content analysis method. In conclusion of this research, it is understood that teachers’ understanding of children and childhood is based on their own childhood experiences. The impressions of the teachers about the childhood life of the past are that the children were active in the society, played an active role in their own lives, were free, learned by doing, participated in social life, and were interested in their surroundings. In contrast to the teachers’ idealized child figure, which is influenced by their own childhood memories, they consider today's children to be individuals who are captivated, introverted, digitally socialized, and participants of a digital playground. It is witnessed that in this digital era the teachers perceive children to be more introverted, impatient, unstable, less creative, and more insecure. Again, according to the teachers, children are individuals who have developed quick-thinking skills, are self-taught, and have a good comprehension of technology. It is concluded that, in the Covid-19 pandemic era, teachers perceive children as individuals who are forced into social isolation and who are lonelier.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Çocuk, Çocukluk yaşantısı, Dijital çağ, Covid-19 salgını, Okulöncesi öğretmenleri, Child, Childhood, Digital era, Covid-19 pandemic, Preschool teachers
Kaynak
WoS Q Değeri
Scopus Q Değeri
Cilt
Sayı
Künye
İğci, U. G., (2022). Okul öncesi öğretmenlerinin Covid-19 salgın döneminde dijital çağ bağlamında çocukluk yaşantılarına ilişkin görüşleri / Opinions of preschool teachers about childhood experiences in the context of Covid-19 pandemic and digital era. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Maltepe Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.