Mesleki teknik eğitim ve yereI yönetimler

dc.contributor.authorUyanık, Bahtiyar
dc.date.accessioned2024-07-12T21:18:23Z
dc.date.available2024-07-12T21:18:23Z
dc.date.issued2002en_US
dc.departmentRektörlük, Rektörlüğe Bağlı Birimler, Maltepe Üniversitesi Kitaplarıen_US
dc.description.abstractBizde yerel yönetimler; il özel idareleri, belediyeler ve köyler olmak üzere üç tiptir. Bunlardan köyün oldukça eski bu geleneği olmasına rağmen, diğerleri 19.yy'ın ikinci yarısının ürünleridir. Yerel yönetim denildiğinde öncelikle ülkemizde akla 1850'li yıllarda kurulmaya başlayan belediyeler gelmektedir. Belediyeler, Osmanlı İmparatorluğu'nun son döneminde merkeziyetçi devlet felsefesi ve geleneğinin egemen olduğu bir ortamda sadece düzenli kent hizmetlerinin görülmesi için hizmet kuruluşu olarak kurulmaya başladılar. Bu anlamda mesleki yönetimin, taşradaki hizmetlerini gören yerel yönetimler, yerel komiser özellikle sahip olmuşlardır. Osmanlı Devleti'nin yıkılışına kadar modern bir belediye örgütü kurulamamıştır. Cumhuriyet' e devredilen miras merkeziyetçi bir mirastır. Ülkenin savaştan yeni çıktığı bir ortamda belediye hizmetinin imarı için gerekli bir örgüt olarak düşünülür. 193O yılında belediyelerle ilgili Cumhuriyet döneminin en temel yasası olan 1580 sayılı belediye kanunu yürürlüğe girmiştir. Bu kanunla belediyelerimize büyük yetki ve sorumluluklar verilirken, bazı konularda merkezi idarenin denetimine tabi kılınmıştır. Bu dönemde yerel demokrasi, yerel özerklik gibi bir kaygılardan ziyade memleketin imarı temel gaye olarak alınmıştır. Merkeziyetçi gelenek ve düzen de damgasını vururken yerel yönetimler merkezi hükümetin gayreti altında çalışmalarını sürdürmüşlerdir. Çok partili dönemde de yerel yönetimler merkezi hükümet karşısında güçsüz ve özellikle gereken bakımdan merkeze bağımlı kuruluşlar olarak varlıklarını sürdürürler. 1970'li yıllarda ülkemizde demokratik yerel yönetim tartışmalarının güçlendiği ancak yasal açıdan kayda değer bir gelişmenin olmadığı görülmektedir. 1980'li yılların başından itibaren yerel yönetimlerin özellikle büyük kent belediyelerinin sorunları ile daha yoğun uğraşılmaya başlanılmış, başta gelir artırma olmak üzere pek çok konularda yerel yönetimler lehine kararlar alınmaya başlanmıştır. Ancak hemen belirtmek gerekir ki, tam olarak olmasa bile, planlama yetkisinin belediyelere devri mali kaynakların aktarılmasıyla, buna benzer birkaç konu haricinde yerel demokrasi ve yerel özerklik konusunda bu dönemde ciddi adımlar atılmış, yerel yönetimlerin merkeze bağımlılığı, merkez karşısında güçsüzlükleri devam etmiştir. Bu dönemde merkezi denetimde çok önemli değişiklikler olmamıştır. Halen merkezi yönetim katında idari kuruluşuyla yerel yönetimler üzerinde vesayet yetkisine sahip bulunmaktadır.en_US
dc.identifier.citationUyanık, B. (2002). Mesleki teknik eğitim ve yereI yönetimler. Köy enstitülerinden kent enstitülerine eğitim kurultayı sorunları-II: mesleki ve teknik eğitim, Maltepe Üniversitesi. c. II, s. 131-136.en_US
dc.identifier.endpage136en_US
dc.identifier.startpage131en_US
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/20.500.12415/4964
dc.identifier.volumeIIen_US
dc.language.isotren_US
dc.publisherMaltepe Üniversitesien_US
dc.relation.ispartofKöy enstitülerinden kent enstitülerine eğitim kurultayı sorunları-II: mesleki ve teknik eğitimen_US
dc.relation.publicationcategoryUlusal Konferans Öğesien_US
dc.rightsAttribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 United States*
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccessen_US
dc.rights.urihttp://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0/us/*
dc.snmzKY08220
dc.titleMesleki teknik eğitim ve yereI yönetimleren_US
dc.typeConference Object
dspace.entity.typePublication

Dosyalar